Stomatologia Mokotów,Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów Stomatologia zachowawcza Mokotów,Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów Leczenie kanałowe Mokotów, Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów Protetyka Mokotów, Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów Chirurgia Mokotów, Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów Implanty Mokotów, Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów Endodoncja Mokotów, Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów Ortodoncja Mokotów, Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów

dentysta
 
 

Stomatolog Dentysta Warszawa Mokotów


Ortodoncja

Kiedy można rozpocząć leczenie ortodontyczne?


Jeśli sześcioletnie dziecko zostaje poddane leczeniu ortodontycznemu uznaje się to za przedwczesne, ponieważ wiek rozpoczynania leczenia zawiera się pomiędzy 5 i 10 rokiem życia kiedy istnieje kilka mlecznych zębów.

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu oczekiwano na zakończenie wyrzynania się zębów u pacjenta, aby móc rozpocząć zabieg, a więc około 12 roku życia, powodując w ten sposób, w wielu przypadkach, dodatkowe pogorszenie istniejącego już zgryzu.Ponadto w wieku 12 lat wzrost kości żuchwowych już kończy się i dlatego zmniejszają się dramatycznie możliwości dokonywania terapii skierowanych na polepszenie układu pomiędzy podstawami kości. Z powodu tych trudności, w przypadkach leczonych późno zwiększa się wykonywanie ekstrakcji przedtrzonowych stałych zębów lub konieczności poddania się interwencji chirurgicznej w celu rozwiązania problemu szkieletowego. Aby zapobiec tym nieprzewidzianym problemom współczesna ortodoncja nastawiła się na leczenie dziecka we wczesnej fazie jego rozwoju, aby uniknąć pogorszenia się sytuacji istniejącego zgryzu, polepszenia rozwoju profilu twarzy i uniknięcie w całości przypadków ekstrakcji zębów stałych.

Czasy tego wczesnego leczenia są krótsze z rozwiązaniem problemu z zębami w około 18 miesięcy po czym ustala się okres obserwacji o regularnej okresowości, aby kontrolować przejście uzębienia od mieszanego do stałego. W przypadku niektórych pacjentów (około 5 %) w chwili zakończenia wyrzynania się zębów stałych okazuje się konieczna druga faza terapii ze stałym aparatem w celu wyrównania zębów i wykończenia zgryzu. Ta druga faza zwykle jest bardzo krótka i trwa mniej niż jeden rok.Zatem wydaje się nadzwyczaj ważne by ortodonta wystawił diagnozę wraz ze wszystkimi danymi dokładną diagnozę sytuacji szkieletowej zgryzu, aby dokonać optymalnych terapii w celu jej rozwiązania.

Aparat ortodontyczny

Aparat ortodontyczny służy do fizjologicznego zwarcia pomiędzy dolną i górną szczęką, a także w sposób właściwy wyrównuje i ustawia zęby w łukach zębowych.

Rozróżniamy bardzo wiele rodzajów aparatów ortodontycznych ze względu na rodzaj zamka, aczkolwiek najpopularniejszymi i najczęściej stosowanymi są aparaty ruchome i stałe, przy czym lekarz ortodonta uwzględnia, jaki typ aparatu ma być zastosowany – zależy to głównie od wieku pacjenta i rodzaju wady zgryzu.

Aparat ortodontyczny ruchomy

Ten typ aparatu zaleca się i stosuje u dzieci w wieku 4-14 lat, czyli przez wyrżnięciem zębów stałych, aczkolwiek należy mieć na uwadze, iż za pomocą aparatu zdejmowanego koryguje się mniejsze wady aniżeli przy użyciu stałego.
Jak sama nazwa wskazuje aparat ruchomy –zdejmowany, jest noszony przez kilkanaście godzin na dobę, po czym pacjent wyjmuje go sam. Składa się on z akrylowej płytki i drucianych prętów, aczkolwiek może również posiadać elementy dodatkowe jak śruby czy sprężyny.

Zalety

• komfortowe utrzymywanie higieny w obrębie jamy ustnej (aparat zdejmowany)
• fizjologiczna tolerancja generowanych sił zapobiega resorpcji korzeni
• niewielki ból w trakcie noszenia aparatu (lub jego całkowity brak)

Wady

• wydłużony czas leczenia (w przypadku nieprzestrzegania zaleceń lekarza ortodonty – brak skuteczności)
• w przypadku infekcji górnych, jak i dróg oddechowych noszenie aparatu ruchomego nie jest możliwe
• ryzyko nieprawidłowej wymowy w początkowym okresie noszenia aparatu zdejmowanego

Aparat ortodontyczny stały

Aparaty stałe stosuje się u pacjentów z wyrżniętymi zębami stałymi, a za jego pomocą koryguje się o wiele poważniejsze wady zgryzu, aniżeli w przypadku aparatów ruchomych. Przez cały okres leczenia aparat jest przytwierdzony za pomocą specjalnego kleju (np. światłoutwardzalny Illuminate czy też No-Mix), a optymalny okres pozostawienia aparatu na zębach wynosi od 18 do 24 miesięcy.
Aparat stały składa się z zamków (metalowych, kosmetycznych), ligatur (elastyczne elementy – nierzadko kolorowe), oraz łuków (elementów wymienialnych wywierających na zęby określoną siłę).
Jako, że aparaty stałe nie są zdejmowane wymagają szczególnej higieny – w obrębie aparatu często lokują się resztki pożywienia, co z kolei prowadzi do ryzyka wystąpienia próchnicy. Oprócz tradycyjnego mycia zębów, ortodonci zalecają stosowanie specjalnych szczoteczek (przeznaczonych do usuwania i czyszczenia trudnodostępnych miejsc w obrębie aparatu), płukanek oraz nici dentystycznych.

Zalety

• zapewniona skuteczność (stałe przytwierdzenie aparatu do zębów)
• brak problemów z nieprawidłową wymową (sporadyczne przypadki)
• w przypadku infekcji górnych jak i dolnych dróg oddechowych, czy alergii leczenie ortodontyczne nie jest przerywane (tak jak w przypadku aparatów ruchomych)

Wady

• utrudnione utrzymywanie higieny zębów i jamy ustnej (dostające się do aparatu resztki pokarmów)
• występująca bolesność zębów (nie we wszystkich przypadkach)
• niebezpieczeństwo wystąpienia resorpcji korzeni (działanie znacznych sił ortodontycznych)

Opracowane na podstawie:
http://www.dentysta.eu/ogolne/343-aparaty-ortodontyczne

 
 
Kontakt e-mail Strona główna  Galeria  Dentysta Mokotów  Wybielanie  Korony  Stomatologia zachowawcza  Leczenie kanałowe  Protetyka  Implanty  Chirurgia  Ortodoncja  Tomografia komputerowa  Mosty  Protezy  Wkłady koronowo korzeniowe  Licówki  Kontakt